Blog

Welkom op mijn blogpagina. Hier zal ik regelmatig nieuwe berichten plaatsen over van alles wat met fotografie en mijn werk te maken heeft. Suggesties of vragen? Neem gerust contact op!

 

Zeeland

 

De laatste dagen van het oude jaar was ik te vinden op het strand in Zeeland. Persoonlijk vind ik dat een van de mooiste gebieden voor fotografie. Het strand daar is erg divers en behoorlijk breed op sommige plekken. Iets wat je niet overal ziet. Dichter bij huis (Harderwijk) zijn er ook wel strandjes maar lang niet met zoveel mogelijkheden en diversiteit als in Zeeland. De eerste dag was er een behoorlijke wind en amper contrast in de lucht. Hierdoor moest ik kijken naar de vormen en lijnen van het strand terwijl ik bijna omvergeblazen werd door de harde wind. Even uitwaaien kan je het wel noemen! Gelukkig had ik een hotel geboekt vlak bij het strand waardoor ik de volgende dag bij zonsopkomst zo weer het strand kon opwandelen. Al op de kamer zag ik dat de lucht mooi zou kleuren. Het ontbijt was net op en direct daarna naar het strand gegaan. De kleuren waren prachtig en een warm welkom na een lange tijd van grijs weer. Ik denk dat het geheel ongeveer een half uur duurde waar ik enorm van heb genoten! Hiernaast meerdere foto’s van dit uitstapje.

“Michael… je bent gek!“

 

Deze opmerking krijg ik regelmatig te horen als ik samen met iemand op pad ga om foto’s te maken. Mijn favoriete vraag is, toen ik iemand meenam de bergen in: “Michael waarom gaat alles omhoog?! “

Over het algemeen ben ik in mijn eentje op pad om foto’s te maken, want degene die meegaat staat net zoals ik in de kou of regen. Ik heb het er graag voor over, want over het algemeen is het trotseren van deze weersomstandigheden de moeite waard. De plekken waar ik mensen mee naar toe neem zijn soms lastig te bereiken, maar geven wel een prachtig uitzicht. Combineer dat met bijzondere weersomstandigheden en ik ben een gelukkige fotograaf. Fotograferen bij 25 graden en strakblauwe lucht is voor mij niks aan.

In het bijzonder wil ik hieronder over de keer vertellen dat ik met mijn moeder op pad ging naar Slovenië met als doel daar te gaan overnachten in een hutje hoog op een berg.

Het was half oktober toen we rond 9:00 uur in de ochtend vanuit Oostenrijk in de auto stapten richting Slovenië. We hadden prima weer en we liepen samen stevig door. Het eerste stukje was ongeveer 5 kilometer en verliep redelijk vlak. Vervolgens werd het toch allemaal een stuk steiler waardoor we soms met handen en voeten naar boven moesten. Gelukkig kwamen we vlak daarna aan bij het hutje waar we zouden overnachten. Stromend water, elektriciteit was er niet en het was ook inmiddels al echt koud geworden. Dus dat beloofde wat voor de nacht. We lieten wat spullen achter en klommen naar de richel omhoog waar ik mijn foto’s van een prachtige zonsondergang kon maken. Het werd inmiddels nog kouder en op die hoogte lag er ook nog eens sneeuw en ijs. In het donker, met onze hoofdlampjes op, begonnen weer met de afdaling naar de hut toen ik plots uitgleed op een stuk ijs en wat meters naar beneden gleed tegen een enorm rotsblok aan. Gelukkig niks aan de hand en we konden nog verder. Na een drankje om op te warmen besloten we om te gaan slapen. Maar ja, hoe? Met alle lagen kleding aan die we konden bedenken. Muts, sjaal, handschoenen en 4 dekens waren net genoeg om warm te blijven. Nadat ik vroeg in de ochtend de zonsopkomst had gefotografeerd genoten we van een lekker ontbijt, namelijk  bevroren brood. Hierna begonnen we aan de afdaling, deze liep over een oude gletsjer met stenen zo scherp als messen. Uitgeput van de zes uur durende klim van de vorige dag, de koude en korte nacht en de zware afdaling kwamen we uitgeput, maar voldaan bij de auto aan.

Dit is slechts een voorbeeld van wat er gebeurt als je met mij op pad gaat en je mij laat kiezen waar we heen gaan. Dit soort uitdagingen doe ik nooit alleen, want dat is veel te gevaarlijk. Ik hou van de extremen van de natuur en maak daarin graag mijn foto’s, maar bij dit soort uitstapjes neem ik altijd iemand mee.

Hiernaast enkele foto’s van dit fantastische avontuur.

Waarom fotografeer ik het liefst in de herfst?

 
De herfst is een magisch seizoen waarin van alles gebeurt. De bladeren van de bomen verkleuren wat een prachtig kleuren pallet geeft voor fotografie, maar ook de mist in de herfst kan mooie dingen doen. De dagen worden korter wat goed nieuws is voor een landschapsfotograaf, want tijdens zonsondergang, maar vooral tijdens de zonsopkomst is het licht het mooist voor fotografie. Even iets langer in bed kunnen liggen is dan geen straf. Tijdens de herfst staat de wekker vaak rond 6.00, maar in de zomer komt de zon nog eerder op en dat betekent dus dat ik vroeg op pad moet. Omdat de kleur van het blad aan de bomen zo snel veranderen wil ik zo vaak mogelijk op pad zijn en hou ik het weer goed in de gaten. Vooral in de herfst is er vaak mist vroeg in de ochtend. Mist kan ervoor zorgen dat een landschap wat voorheen druk en chaotisch was ineens minimalistisch wordt. Iets waar ik erg van hou! Ook in het buitenland is het dan feest voor mij want vaak kleuren de bomen daar tegelijk waardoor je het gevoel hebt alsof je in een schilderij loopt. Ik hoor je denken…maar waarom de andere seizoenen niet? De winter is vaak somber en grijs zonder blad aan de bomen. Wat ook nieuwe mogelijkheden geeft, maar helemaal mijn ding is het niet. Prima om te fotograferen bij de kust of een klein watertje, maar het bos zal je mij niet snel zien. Ook is het gure weer niet altijd even lekker om in te werken. De lente brengt vaak al meer warmte met zich mee. De bladeren komen aan de bomen en het wordt allemaal een stuk aangenamer om foto’s te maken. Maar de kleuren van de herfst begin ik dan vaak al te missen. En als laatst de zomer. Vaak blauwe luchten en de natuur helemaal groen en chaotisch. Een pittige regenbui in de zomer kan ik wel erg waarderen! De mooie dreigende luchten is iets waar ik erg van hou en graag op de foto zet. Perfect voor een mooi dramatisch landschap. Vaak gebruik ik de zomer dan ook om nieuwe locaties te zoeken en aanpassingen te doen aan mijn website en natuurlijk ga ik ook graag op vakantie!

Hoe maak ik nou eigenlijk mijn foto’s?

Die vraag krijg ik vaak. Voordat ik een foto maak heb ik al een globaal beeld van wat ik wil gaan fotograferen. Dit kan een week van te voren zijn maar ook jaren. Daarna begint het onderzoek naar de locatie en het bijhouden van de weersvoorspellingen. Voor deze foto’s was droog zomer weer nodig. Het weer is jammer genoeg niet te plannen vandaar dat ik tijdens een onverwachte dag vrij heb ik Be Maud Photography gebeld om te vragen of ze mee wilde gaan als gezelschap. Vervolgens begint het pakken van de benodigde spullen en kleding. Vaak fotografeer ik in de koude omstandigheden dus dikke en warme kleding is een must. De rit naar de locatie hou ik het weer nauwlettend in de gaten. Wat doen de wolken en de zon? Dit is allesbepalend voor een geslaagde foto, omdat we naar het wad gingen wist ik dat het een modderige boel zou worden. Wat ook te zien is op de foto’s…
Op locatie zoek ik naar een mooie voorgrond waardoor je als kijker blijft hangen in de foto. Dit is een lastig klusje maar word altijd beloont als ik de juiste compositie heb gevonden. Ik zet mijn statief neer, stel de camera in en ik gebruik filters zodat de lucht niet overbelicht wordt. Na het maken van de foto begint de weg naar huis. Vaak in het donker met een zware tas en vies apparatuur. Thuis maak ik direct een back up en word alles klaargemaakt voor de volgende keer.